มูลนิธิออทิสติกไทย

การพัฒนาแนวทางการจัดสวัสดิการเบี้ยความพิการ

กรมส่งเสริม และพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ส่งแบบสอบถามโครงการศึกษา เรื่อง “การพัฒนาแนวทางการจัดสวัสดิการเบี้ยความพิการซึ่งสมาคมผู้ปกครองบุคคลออทิซึม(ไทย) ได้ตอบแบบสอบถาม ดังนี้ คำถามสำหรับการสัมภาษณ์ตัวแทนผู้นำคนพิการ

1. ในการทำงานที่ผ่านมา ท่านมีบทบาทหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการ
อย่างไรบ้าง
ตอบ
ในฐานะองค์ตัวแทนผู้นำความพิการประเภทออทิสติก ได้จัดแบ่งองค์กร เป็น2กลุ่ม คือ กลุ่มขับเคลื่อน พัฒนานโยบายระดับชาติ ระดับพื้นที่ โดยมีตัวแทนเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการ/ อนุกรรมการต่างๆ ริเริ่มการจัดทำ 4 กลไกหลักตาม Autistic Roadmap โดยใช้เวทีสมัชชาระดับชาติของสมาคม ในการคิด ระดมความเห็นอย่างมีส่วนร่วม รวมทั้งการทำแผนการดำเนินงานระดับองค์กร ทั้งสมาคม ชมรมผู้ปกครอง และมูลนิธิออทิสติกไทย
โดยมูลนิธิออทิสติกไทย ขับเคลื่อนงานวิชาการ การพัฒนานวตกรรมต้นแบบ การฝึกอบรมแก่ชมรมผู้ปกครองและภาคีเครือข่าย รวมทั้งระดมทุนสนับสนุน
2. สภาวการณ์ของคุณภาพชีวิตคนพิการโดยทั่วไปในปัจจุบันในมุมมองของท่านเป็นอย่างไร
ตอบ
• ทรัพยากร. หากหมายถึง ทรัพยากรในการจัดการของหน่วยงาน โดยเฉพาะกรม พก. มีจำกัดด้าน อัตรากำลัง และงบประมาณ งานบริการที่มีความจำเป็นทำแทบไม่ได้ ต่างกันระบบอื่นๆที่มีอัตราและทรัพยากรรองรับ. เรามีแหล่งทุนเดียวในการทำงาน คือ กองทุนส่งเสริมฯ ซึ่งไม่ยั่งยืน
• ในมุมมอง ปัจเจกบุคคล คนพิการ ไม่มีทรัพยากรในการดำเนินชีวิตอิสระที่เพียงพอ
• สิ่งอำนวยความสะดวก. มีกฎหมายและระเบียบ แต่หน่วยงานที่รับผิดชอบไม่มีการติดตาม กำกับ ดูแล และบังคับใช้
• สิทธิ สวัสดิการอื่น ๆ ในส่วนคนพิการ พบความเหลื่อมล้ำอย่างมาก โดยเฉพาะกลุ่มคนพิการที่มีความบกพร่องมาก และกลุ่มบุคคลที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ไม่ม่ระบบสวัสดิการใดๆรองรรับเลย ตั้งแต่บัญชี สื่อ อุปกรณ์ ในระบบการแพทย์ ระบบการศึกษา ระบบสังคมที่เน้น แต่ความพิการที่เห็นประจักษ์. สวัสดิการบางตัวกฎหมายเขียนไว้ในมาตรา 20 ก็ไม่มีการจัดทำระเบียบรองรับ หรือมีแต่ไม่มีการจัดสรรทรัพยากรในการสนับสนุนที่พอเพียง เช่น ผู้ช่วยคนพิการ ทั้งประเทศ มีหลักร้อยคน ขณะที่มีคนพิการกว่า แสนคนที่รอรับบริการ. สวัสดิการบ้านพิทักษ์ มีเพียง 2แห่งขณะที่ความต้องการมีสูง
3.ปัจจุบันท่านมีความพึงพอใจกับการสนับสนุนจากภาครัฐหรือไม่ อย่างไร และท่านมีความคาดหวังจากการสนับสนุนของรัฐในอนาคตอย่างไรบ้าง หรือมีข้อเสนอแนะที่ควรปรับปรุงอะไรบ้าง
ตอบ
หากทำRateing Scale รายหัวข้อ มีทั้งพอใจมากและปานกลาง. แต่ที่พอใจน้อยสุด คือการสนับสนุนกลไกรัฐด้านบุคลากรและงบประมาณ
ให้รัฐ โดยเฉพาะผู้บริหารระดับสูง จัดประชุมระบฟังเสียงจากองค์กรคนพิการต่างๆ เพื่อประเมินสถานการณ์ และการขับเคลื่อนร่วมกัน
4. สิ่งที่ท่านเห็นว่าทำได้ดี เป็นประโยชน์ จากการให้บริการหรือการสนับสนุนจากภาครัฐที่ผ่านคืออะไรบ้าง
ตอบ
สิ่งที่ทำได้ตามกฎหมาย เป็นประโยชน์ทุกเรื่อง ทั้งเรื่อง เบี้ยความพิการ การสนับสนุนการประกอบอาชีพ. การส่งเสริมการจ้างงาน. แต่ระบบคัดกรอง ระบบบริการเชิงลึก ยังไม่มีความชัดเจน
5. ปัญหาและอุปสรรคในการรับสวัสดิการจากรัฐมีอะไรบ้าง
ตอบ
Mindsetและความเชื่อในการจัดสรรงบประมาณ. การกระจายการเข้าถึง ระเบียบวิธีการ เกณฑ์กติกาที่ไม่เอื้อเพียงพอในระดับพื้นที่ขาดกลไกการประสานงานและสนับสนุน
6. ท่านคิดว่าอัตราเบี้ยความพิการมีความเหมาะสมหรือไม่ นอกจากเบี้ยฯ แล้ว ควรมีการสนับสนุนอื่น ๆ อย่างไร (รูปแบบ/วิธี ที่ช่วยให้ดำเนินชีวิตได้สะดวกขึ้น)
ตอบ
ควรปรับเพิมตามดัชนีค่าครองชีพ และเปลี่ยนระบบจ่ายแบบเหมารวม เป็นจ่ายตามความต้องการจำเป็น คนพิการมีรายได้ ไม่มีรายได้ คนพิการที่มีภาวะความพิการน้อย หรือมาก ได้เบี้ยเท่ากัน เป็นเรื่องความไม่เหมาะสม
7. ท่านคิดว่าสิ่งที่ต้องพัฒนาต่อไปหรือแนวทางการพัฒนาสวัสดิการเพื่อคนพิการ เช่น เบี้ยความพิการ ในอนาคตควรมีอะไรบ้าง
ตอบ
คณะอนุกรรมการ ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ ควรประชุมต่อเนื่อง ไม่ใช่ประชุม 2 ครั้ง ต่อ 2 ปี รวมทั้งควรมีการศึกษาเชิงประเด็นหรือวิจัยรองรับในการคิดนวัตกรรมกระจายอำนาจหน้าที่ให้ ท้องถิ่นจัดการทั้งงบประมาณและกลไกการจัดการ ศักยภาพของส่วนกลางมีไม่พอที่จะลงทำงานระดับพื้นที่. จัดปรับปรุงระเบียบ อนุบัญญัติ ของ ท้องถิ่นและการปกครองรูปแบบพิเศษ เช่น กทม. เมืองพัทยา ให้รองรับการทำงาน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *